|
Maak je geen zorgen, het gaat dit keer niet over breuken of iets dergelijks en zeker niet hoe je een breuk kunt veroorzaken. Vandaag wil ik het hebben over het knakken met vingers. Hoewel het bij velen niet beperkt tot de vingers alleen, kunnen veel mensen ook goed knakken met andere gewrichten zoals hun tenen, knieën en enkels. Sommige mensen kunnen het ook met hen nek. Al met al wanneer iemand een knak geluid hoort, denken de meesten gelijk aan de botten. Ik weet nog goed dat mijn moeder altijd tegen mij zei; je mag niet met je vingers knakken. Daar krijg je reuma van. Ondanks dat er niet veel onderzoek is gedaan naar het knakken van de vingers, is het wel duidelijk dat knakken van vingers geen invloed heeft op het veroorzaken van reuma of atritis. Maar wat is het dan wel?
 Om goed te begrijpen hoe het gewricht nu eigenlijk werkt, daarom staat hier links een afbeelding van het kniegewricht wat heel mooi schematisch weergeven staat. In elk gewricht is het duidelijk hoe het werkt, er is een koppeling van 2 of meer botten. Elk bot heeft op zijn beweeggedeelte een laagje kraakbeen en rondom het gewricht zit dan een hoeveelheid gewrichtsvloeistof die ervoor zorgt dat het gewricht als een "geoliede machine" kan blijven lopen.
Op het moment dat we stil blijven zitten of liggen, knakken onze gewrichten ook niet, echter op het moment dat we onze gewrichten in beweging brengen, is de kans groot dat ze eens knakken. Dit is iets wat absoluut NIET vanuit het bot komt, maar veroorzaakt word door het gewrichtsvloeistof. Omdat onze gewrichten aangestuurd worden door spieren, komt er nog wel eens rek in. Bijvoorbeeld als je je vingers knakt, rek je het gewricht even op. Hierdoor ontstaat er een ruimte tussen de botten en het gewricht. Dit kan dan niet opgevuld worden door het vloeistof en daarom is het vloeistof zo gemaakt dat in het geval van extra ruimte, een gas word aangemaakt, waardoor de lege ruimte door het oprekken, gelijk op gevuld kan worden. Op het moment dat deze gas explodeer als het ware, hoor je het knakgeluid.
In veel gevallen is het voor mensen ook noodzakelijk om bijvoorbeeld de handen zelf te kraken/knakken. Dit heeft ermee te maken met het gas dat wanneer het niet explodeert, het gewricht in een bepaalde stand blijft staan. Ik heb dit zelf met regelmaat bij het masseren met mijn duimen, waarbij ik het duimgewricht even moet "terugzetten" waardoor je het kraakt. Op het moment dat iemand dit niet zou doen, beperkt dit gelijk in de bewegingsvrijheid van het gewricht en geeft dit een akelig gevoel, een beetje als een zeurend-achtige pijn zou ik het omschrijven, maar meer gevoelig dan pijnlijk. Dit geval van knakken levert dan ook geen schade op. Dat heeft de Amerikaanse onderzoeker Donald L. Unger onderzocht. Hierbij knakte hij tweemaal daags zijn linker hand, terwijl hij dit niet deed met zijn rechter hand gedurende 60 jaar achtereen. Hieruit concludeerde Unger dat knakken geen atritis veroorzaakt. In 2009 is Donald L. Unger met zijn onderzoek beloond met de IG Nobelprijs, dit is een alternatieve nobelprijs voor onderzoeken die mensen voornamelijk eerst laten lachen, maar daarna erover na gaan denken.
Echter is er ook een uitzondering hierop. Bij sommige mensen zijn de gewrichtskapsels te groot (gebeurd o.a. bij hypermobiele mensen) waardoor het bot er geregeld uit de kom schiet. Hij schiet welliswaar meteen weer terug, maar dit geeft eveneens een knakkend geluid. Echter ervaren deze mensen ook gelijk hier een heftige pijn aan. In de meeste gevallen groeien mensen hier dan wel over heen, maar indien het niet zo is, kan het wel blijvende schade opleveren. In dat geval is het raadzaam de huisarts te bezoeken. In principe heeft het lichaam gemiddeld 20 minuten nodig om het gewrichtsvloeistof aan te vullen waardoor je eens per 20 minuten dan de gewrichten uiterlijk zou kunnen kraken. |
